Naranasan ko na ang maghikahos; naranasan ko na rin ang managana; natutuhan ko na ang sikreto kung paano masiyahan sa anumang kalagayan sa buhay, ang mabusog o ang magutom, ang managana o ang maghirap. Ang lahat ng ito’y magagawa ko dahil sa lakas na kaloob sa akin ni Cristo.

Mga Taga-Filipos‬ 4‬:12–‬13‬ ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

Kapag naglalabas ng latest cellphone model ang isang sikat na brand, hindi mahulugan ng karayom ang dami ng taong nakapila kahit ilang oras pa bago ang launch. When asked about why they’re so excited to get their hands on the product, ang kadalasang sagot nila is simply because they want it. Kahit maayos pa ang kanilang lumang cellphone o kahit hindi nila afford, gagawin nila ang lahat para magkaroon nito.

Hindi lang sa cellphones, shoes, bags, or cars, but in general, people tend to want more. Kahit hindi naman masama to dream of something bigger, if left unchecked, puwede itong magbigay sa atin ng negative effects — envy, bitterness, sadness, and dissatisfaction. It may even come to a point na kahit makuha natin ang mga gusto natin, mapapatanong tayo kung bakit parang hindi pa rin tayo masaya. 

The truth is, kahit ikaw pa ang pinakamayamang tao sa mundo, the world will never be able to give you true happiness. Dahil ang tunay na kasiyahan comes from a contented heart filled with the love of Jesus.

Ganito ang contentment na naranasan ni Paul as he shared in Philippians 4:11–13. Kahit pa makaranas siya ng paghihirap, he was truly happy dahil kuntento siya sa kung ano ang meron siya.

When we are content, we no longer worry about the future. Tunay tayong magiging masaya dahil nagtitiwala tayo sa provision at sovereignty ni Lord. Just like what David said sa Psalm 23:1 (NLT), “The Lord is my shepherd, I have all that I need.”